“współTWÓRCY Teatru”

Najnowszą publikacja, wydana z okazji 30-lecia powstania Teatroterapii Lubelskiej, poświęcona jest budowanej konsekwentnie od 1995 roku historii Teatru Ludzi Niepełnosprawnych z Lublina, który jest specyficznym laboratorium INNEGO aktorstwa w teatrze i wprowadza nowe jakości do ogólnopolskiego oraz międzynarodowego życia kulturalnego. … czytaj więcej“współTWÓRCY Teatru”

Anita Stefańska – Aby nie stać w miejscu

Dla wielu wykonawców tworzenie „to sposób zaspokojenia tęsknoty lub poszukiwania nowego obiektu, stanu doświadczenia lub istnienia, który nie jest łatwy do znalezienia lub osiągnięcia. Tę tęsknotę i poszukiwanie często obserwuje się nie tylko w procesie twórczym, ale także w jego efekcie, dziele”. Każdy, kto grał, wie, że teatr może wykorzystywać emocje, budować poczucie własnej wartości i zmniejszać izolację. Jednak teatr terapeutyczny przenosi te zyski na inny poziom. Wykorzystuje grę i specyfikę teatru do osiągnięcia celów terapeutycznych i artystycznych. … czytaj więcejAnita Stefańska – Aby nie stać w miejscu

Jarosław Cymerman – Seks, Szekspir i niepełnosprawność

„Teatr dla życia […] to wykorzystanie teatralnych metod pracy oraz możliwości tkwiących w produkcie teatralnym (spektaklu) dla osiągnięcia założonych celów w dziedzinach nieartystycznych, a społecznie istotnych: edukacji, resocjalizacji, rehabilitacji, psycho- i socjoterapii. Drugoplanowość zadań artystycznych nie wyklucza osiągnięcia poziomu wysokiej sztuki (przykład – światowe sukcesy Olsztyńskiej Pantomimy), ale nie stanowi celu głównego. Można by powiedzieć, że w tym przypadku teatr (praca teatralna) najbardziej się odrywa od sztuki i zbliża do życia”. Tak przed laty pisał Lech Śliwonik, ujmując dzięki takiej formule szereg zjawisk z pogranicza teatru oraz rozmaitych form terapii i edukacji. … czytaj więcejJarosław Cymerman – Seks, Szekspir i niepełnosprawność

Pin It on Pinterest